Vay Hâline

Yine bir gece, yaslamışım başımı kara mabetlere Gölgem bile yaklaşsa, incinir bu ruh hâline Kafama koyduğumu yaptım, dönüşü yok artık Korkuyorum… bu düzenin, bu şirketlerin vay hâline

Biliyorum, başarmak bir seçenek değil, mecburiyet Kimse sahiplenmezken ben duruyorum bu vaziyette Yüküm ağır, potansiyelim taşar sınırları Benimle eşik atlayanın da titrer istikbali, vay hâline

Derdim kendim değil, buna yemin ederim Aklımdan geçenler berrak, kalbim müsterih benim En büyük kavgam yine kendimle, sen sakin ol İçimde susup biriken öfkeyi tadacak olanın vay hâline

Keşke parçalasam bu gök kubbeyi avuçlarımla Bütün öfkemi kusabilsem geçmişin suratına Olacakla öleceğin arasında çare yokmuş meğer Keşke bunu daha erken öğrenseydim… vay hâlime